گرشبی مست به آغوش من افتی،آنقدر برلبت بوسه زنم کزنفس افتی

امشب به قصه ی دل من گوش می کنی . فردا مرا چو قصه فراموش می کنی

دستم نمی رسد که در آغوش گیرمت ای ماه با که دست در آغوش می کنی ؟

دیرگاهیست در درونم غوغایی برپاست... آن روز که صدایت در وجودم طنین انداز شد، شتاب تپیدن قلبم رو به فزونی نهاد...!     تانیه ها نام تو را فریاد می زنند و من در اوج عشق، خود را در پستوی زمان تنها حس می کنم...
چشم هایم دیگر از آن من نیستند... هیچ نمی خواهند... جز تو!   هیچ نمی بینند... جز تو!
دست هایم... به امید نوازش پلک هایت با من همراهند...!
و پاهایم... نمی دانم مرا به کجا می برند... شب هنگام در جستجوی تو، مرا به دل سیاهی می کشانند...!
بند بند وجودم به انتظارت نشسته است...
کاش بیایی و مرا از این التهاب رهایی بخشی.....!

فرشیدم.. عزیزم ..جانم.. عشق من..تا بی نهایت عشق دوستت دارم

گاهي در زندگي دلتان به قدري براي كسي تنگ مي شود كه مي خواهيد او را از روياهايتان بيرون بياوريد و در آغوش بگيريد!
There are moments in life when you miss someone
so much that you just want to pick them from
your dreams and hug them for real!

هرچه ميخواهي آرزو كن؛
هرجايي كه ميخواهي برو؛
هر چه كه ميخواهي باش؛
چون فقط يك بار زندگي مي كني و براي انجام آنچه ميخواهي فقط يك شانس داري.
Dream what you want to dream;
Go where you want to go;
Be what you want to be,
Because you have only one life And one chance to do all the things You want to do.

دستهایت تکیه گاهم بود و نیست

عشق تو پشت و پناهم بود و نیست

حیف آن وقتی که عاشق شد دلم

چیز سبزی در نگاهم بود و نیست

عشق این سرمایه بازار دل

آب این روی سیاهم بود و نیست

یاد ان ایام مشتاقی بخیر

عاشقی تنها گناهم بود و نیست

 فرشیدم تورا سخت دوست داشتم ، ولی روزگار محکومم کرد به جدایی .  چه جدایی تلخی ...چقدر دور بودن ازت سخته برام عزیزم...

من به خود می گفتم اگر تورا روزی با یک نفر ببینم تمام شهرها را آتش خواهم زد اما امروزحتی کبریتی هم روشن نمی کنم تا ببینم با که هستی . هنگامی که تو را دیدم کاخ آرزوهایم را درتو و وجود تو می دیدم ، اما افسوس که چه زود ویران شد .........چه زود از هم جدا شدیم... عمر با هم بودنمان چقدر کوتاه بود عشقم....دلم برا مهربونیهات ..برا خوبیهات ...برا دیدنت ..برا  با هم بودن هامون ...برا بوسه هات ..برا آغوش گرمت خیلی تنگ شده عزیزم....

فرشیدم... عزیزم..جانم ...دلم برات خیلی تنگ شده

خسته شدم میخواهم در آغوش گرمت آرام گیرم

خسته شدم بس که از سرما لرزیدم بس که این کوره راه

 ترس آور زندگی را هراسان پیمودم زخم پاهایم به من میخندند

خسته شدم بس که تنها دویدم .اشک گونه هایم را پاک کن و بر

پیشانیم بوسه بزن ... میخواهم با تو گریه کنم...خسته شدم بس که

تنها گریه کردم..میخواهم دستهایم را به گردنت بیاویزم وشانه

هایت راببوسم ...خسته شدم بس که تنها ایستادم خوب من

كاش درد 

           جدايي ساده بود

                                                      بي تو ماندن ساده بود

عزیزم!
باز عطر یاد تو،در خاطره ی اتاقم پیچید!
باز مهربانی چشمهایت،
پنجره ی خیالم را ستاره باران کرد!
باز گرمی دستانت،
روحم را تا دورترین،لمس یادها برد!
نفسم!
به شب و روز قسم!
به تلؤلؤ امواج قسم!
به برگ برگ شاخه های درختان قسم!
به بی قراری بادهای سرگردان قسم!
به آواز قمری های حیاتم قسم!
نـــمی توانم پلکهایم را به روی خیال تو ببندم!
نــــمی توانم!
نــمی توانم عطر یاد تو را،از چهارفصل دلم پاک کنم!
نـمی توانم!باورکن،نمی توانم!
فرشیدم!
ایـــن همـــه فاصله را چگونه تاب بیاورم؟
ایـــن همــــه روز راچگونه به تنهایی دوره کنم؟
ایـــن همـــه شمع را با چه رنگی از امیّد، روشن نگه دارم؟
ایـــن همــــــه فصل را تا به کی،خط بزنم؟
چگونه دوستت دارم ها را ترسیم کنم
که کلمه ای حتی،از یاد نرود؟
قصه ی ایـــن همــه دلتنگی را،
با کدام قلم،برایــت بنگارم؟
آخــــر برای تک تک واژه های بی قراریم،
قلمها را طاقتی نیست!

دلم برات خیلی خیلی تنگ شده  جانم

عزیزم

آغاز بودنت مبارک

*اینم کیک تولد*

عزیز دلم عشق آسمونی من تولدت مبارک

چه لطیف است حس آغازی دوباره،

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس...

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن!

و چه اندازه شیرین است امروز...

روز میلاد...

روز تو!

روزی که تو آغاز شدی!

۱۵ اسفندماه روز میلاد  فرشید عزیزم

تولدت مبارک فرشید عزیزم

  

               یادت میاد پیشم بودی           همیشه همرا هم بودی

            یادت میاد با نگاهت                    دل منو کردی خرابت

                          یادت اومد با نفست منو تو عالم گذاشتی 

                               تو عالم دیوونگی نامی از من گذاشتی     

                        یادت میاد برای من نزدیکترین کس ها بودی

                حرف دلم برای تو                    حرف دلت برای من

               می گفتیم و می خندیدیم          همش به فکر هم بودیم

                                            از غم ها دل بریدیم

                                 وقتشو به شادی دادیم                       

               اما کجا ست اون خا طرات      اما چی شد اون خا طرات

                        همش فنا و نیست شد  فقط به خا طر تو

                                        تو رفتی و دل منو نبردی

                         هیچ با خودت نگفتی که گم شده ای داری

                                 من و تو غم و شادی یکی داشتیم

                                   اما چرا تو این جوری منو کاشتی

                                 با این کارت روحمو کشتی بی وفا

                                     منو دست کی سپردی بی وفا

             کدوم دلو بردی جای من      کدوم قلبو نشوندی جای من

                                مگه قلب من چی کم گذاشت

                                     که قلبشو نشوندی جای من

                          حالا که رفتی دیگه نخواه که پیشم بیای

                            نخواه که خاطراتمو دوباره زنده بکنی

                                                خوشبخت باشی هر جا باشی

                                    با هر دل و قلبی که باشی عزیزم

زيبايي دنيا را تنها آن لحظه كه به چشمان تو نگريستم دريافتم

و من ، من بی تو

تورا نظاره میکنم به ماه تاب آسمان

به کوه ها به دشتها تو نیستی کنار من

ولی نگاه و یاد تو همیشه با من است

گمان مکن که رفتنت تو را برد ز یاد من

که جاودانه جاودانه ای تو در خیال خوب من

از پشت شيشه هاي بزرگ دلتنگي گريه ميكنم و آرزو ميكنم كه كاش

 براي يك لحظه فقط يك لحظه آغوش گرمت را احساس كنم ، ميخواهم

 سر روي شانه هاي مهربانت بگذارم تا ديگر از گريه كم نشوم . تو مرا

به ديار محبتها بردي و صادقانه دوستم داشتي پس بيا و باز در اين راه

تلاش كن اگر طاقت اشكهايم را نداري . در راه عشقي پاك تر و صادقانه تر،

 زيرا كه من و تو ما شده ايم پس نگذار زمانه بيرحم دلهايي را كه از هم

جدا نشدني است را به درد آورد دلم را به تو دادم و كليدش را به سوي

آسمان خوشبختي ها روانه كردم چه شبها كه تا سحر به يادت با

گونه هاي خيس از دلتنگي ها به سر بردم چه روزها با خاطراتت نفس

 كشيدم پس تو اي سخاوت آسماني من ...

مرا درياب كه ديوانه وار دوستت دارم